vrijdag 9 juni 2017

Een doordeweeks weekend in de kerk

Een uitvaart van een parochiaan op zaterdagvoormiddag, een doop van een jonge parochiaan in de namiddag en een hoogfeest op zaterdagavond. Zondagochtend halen we drie jonge vluchtelingen op in het opvangcentrum te Lubbeek (twee zusjes en hun broer uit Bagdad) die graag eens een kaars voor Maria willen ontsteken. We gaan naar Houwaart om voor te gaan in de dienst, gevolgd door een processie door het dorp. Kermis! Het leven zoals het is in de parochie.

Diaken Luc

H. Drie-eenheid
Za 10 juni


Zo 11 juni
St-Mattheus Meensel
Sint-Martnius Tielt
Sint-Martinus Tielt
Sint-Pieter Kiezegem
Sint-Denijs Houwaart
Sint-Joris Winge
10.00
16.30
18:00
09.00
09.30
10.30
Uitvaart G. Vandegaer
Doop L. Verlinden
Eucharistie hoogfeest
Eucharistie hoogfeest
Processie hoogfeest
Eucharistie hoogfeest

Drie-eenheid José de Ribera Mudeo
del Prado, Madrid
Aanstaande zondag 10 juni vieren de het Feest van de Drie-eenheid. Christenen geloven dat er één God is die zich uit in drie Goddelijke personen: de Vader, de Zoon (Jezus Christus) en de heilige Geest. Christenen geloven dus in één God, die zich op drie verschillende wijzen laat ‘zien’. Ze kunnen God dus op drie manieren ontmoeten:
·         in de schepping: het leven, de natuur, het heelal. God is de Schepper: Hij ligt aan de basis van al wat is. Daarom wordt Hij Vader genoemd.
·         in Jezus Christus. In al wat Hij zei, in al wat Hij deed, hebben mensen God herkend. Hij wordt de ‘Zoon van God’ genoemd.
·         in de deugden 'wijsheid, liefde, enthousiasme, standvastigheid, doorzettingsvermogen, geduld, zachtmoedigheid' ... waarmee de Geest van God mensen inspireert.
Deken Felix Van Meerbergen stuurde me een tekst die op een andere wijze zijn licht werpt op de wijze waarop God zich manifesteert in de wereld. Van harte een zalige hoogdag. De tekst is van Niko Kazantzakis , de schrijver van het boek: Christus wordt weer gekruisigd en werd gepubliceerd in het tijdschrift ‘Open deur’, oecumenisch maandblad, 1995, nr. 2.

God met de vele gezichten - Griekenland
Er was eens een marmeren troon
aan de poort in het oosten
van een grote stad.
Op deze troon zaten duizend koningen
die blind waren aan het rechteroog
duizend koningen
blind aan het linkeroog
en duizend koningen
met licht in beide ogen.
Allen riepen zij tot God
dat Hij zich zou vertonen,
zodat zij hem konden zien,
maar allen gingen het graf in
zonder dat hun wens was vervuld.
Toen de koningen waren gestorven,
kwam er een arme man,
barrevoets en hongerig,
en ging op de troon zitten.
‘God’, fluisterde hij,
‘de mensenogen
kunnen het niet verdragen
regelrecht in de zon te kijken,
want zij worden verblind.
Hoe zouden zij dan, Almachtige,
regelrecht naar u kunnen kijken?
Heb medelijden, Heer.
Temper uw kracht,
wend uw heerlijkheid naar mij toe,
opdat ik, die arm en bedroefd ben,
u moge zien!’
Toen… werd God 
een stuk brood,
een beker koud water,
een warme jas, een hut,
en voor de hut een vrouw,
die haar kind liet drinken.
De man strekte zijn armen uit
en glimlachte gelukkig.
‘Dank u Heer, fluisterde hij,
‘U hebt uzelf vernederd om mijnentwil.
U werd brood, water, een warme jas
en mijn vrouw en zoon,
Opdat ik U zou kunnen zien.
En ik zag U.
Ik buig mij neder
en aanbid uw geliefde gedaante
met de vele gezichten!